Wydaje mi się, że biorąc ślub powinniśmy zaakceptować naszego partnera w całości, biorąc tu pod uwagę jego nazwisko. Ale nazywać się cipa nikomu nie życze :mrgreen:
Nie zastanawiałam się zbytnio nad tym, ale zapewne bym przyjęła nazwisko po mężu. Moje nazwisko jest zbyt krótkie i jakoś przeszkadza mi w tym.
Mogłabym mieć również nazwisko dwu-członowe.
Jednak nie zastanawiam się zbytnio nad tego typu sprawami, bo czasu mam jeszcze trochę.
mi sie takie akurat nie podoba i wolalabym zostac przy swoim , jezeli maz mnie kocha to uszanuje moja decyzje ,jezeli beda problemy to pomysle nad tym glebiej , bo nie mowie tu , ze wychodze za kogos dla nazwiska .
Jeżeli decydujemy się wyjść za mąż to akceptujemy swojego wybranka tak samo jak i jego nazwisko. Zamykamy jakiś rozdział w swoim życiu i otwieramy nowe drzwi więc jestem za tym żeby zmienić nazwisko na męża albo chociaż żeby dwuczłonowe było:)
Ja już dawno postanowiłam, ze moje będzie dwuczłonowe. Najchętniej zostałabym przy swoim, bo je lubię, ale wiem, ze mojemu ukochanemu było by przykro, gdybym zlekceważyła jego nazwisko rodowe :P
Jeśli poszukujecie rozwiązania swoich problemów z nawiązywaniem relacji z płcią przeciwną to polecam wam skorzystanie z oferty Wyższej Szkoły Uwodzenia, Wywierania Wpływu i Rozwoju Wewnętrznego www.wyzszaszkolauwodzenia.pl . Ja zapisałem się na ich kurs i teraz wiem, że była to bardzo dobra decyzja. Dzięki temu stałem się mężczyzną pewnym siebie i otwartym na nowe doświadczenia, zmieniłem mój stosunek do kobiet i uwodzenia, co polepszyło jego efekty :) szkoła ta ma bardzo dobre opinie, ja także mogę im dać wysoką ocenę :)
Kochani!
Zbliżają się Andrzejki. Zamiast odczyniać miłosne wróżby, weźcie najpierw sprawy w swoje ręce i pobawcie się z nami w Szybkie Randki (Speed Dating). W krótkim czasie, w miłej atmosferze, możecie poznać wiele fajnych osób, a może i tę jedyną, która szczególnie Was zainteresuje. Po wszystkim będziecie mogli wziąć udział w imprezie Andrzejkowej obfitującej w rozmaite zabawy. Świetna impreza gwarantowana!
Bez przesady, to nie jest żaden dowód uczucia, a zwykły zwyczaj. Nie ma żadnych podstaw prawnych, religijnych, ani nawet praktycznych. Po prostu tak było za czasów naszych babć, prababć itd. i jak ktoś chce go respektować to ok, a jak nie to też ok.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
